Yazar: Mehmet Ali Basaran

adı inanmak: olan şiir

Yazar : Mehmet Ali Başaran | Nis 28, 2010 | Şiir | 1 Yorum Etiket:

yağmur yazmak yaşamak
yalnızlık kelimeleri
üst üste koyulsa hayata
dokunan şiir olur insan
verimli toprak olur inan

insan ki sesi düş erse
inan ki olur!

musab bin umeyr

Yazar : Mehmet Ali Başaran | Nis 28, 2010 | Şiir | 1 Yorum Etiket:

De-Re-Ne*

ben icbar edilince
fıtratımdan sürüldüm
lat menat müfredat
ve torna vida kışla

ben idrak edilince
Rahman Rahim
Allah Adına lâ
ve kellâ

* Mukavemet adı verilen harf ve semboller

ardından

Yazar : Mehmet Ali Başaran | Nis 27, 2010 | Şiir | 0 Yorum Etiket:

ey Sevgili..
ayrılışının ardından
yatağına yattığım zaman
hicrîyim hicrîsin ve hicran!..

şükür

Yazar : Mehmet Ali Başaran | Nis 27, 2010 | Şiir | 0 Yorum Etiket:

ellerini secde et yüzüne
nasıl bakacağımı mırıldan
senin için için içini
nasıl dua edeceğimi

Çılgın Vuk ve Ölgün Eğitim

Yazar : Mehmet Ali Başaran | Nis 23, 2010 | Öykü | 2 Yorum Etiket: Muhammed Emin'e sevgilerle..,

Bir varmış bir de bakmışsın yokmuş! Evvel zaman için de ahir zaman için de geçerli sözler varmış! Develer peygamberleri bekler iken, pireler yorganların yakılmasına üzülür iken, hiçbir hayvan hayvanat bahçesine atılmamış, bütün hayvanlar doğada kafasına göre takılıyor iken tavuğun biri, annesine, tarihin akışını değiştirecek bir soru sormuş:
- Anne, kocaman tavuk oldum ben, neden okula gitmiyorum!?
Annesini afallatan bu soruyu Vuk’tan başka hangi tavuk sorardı ki zaten!
Ne diyeceğini bilemeyen Anne Vuk , ıı-ıı, mıı, gıt, mıt diye gevelemiş!
Vuk, annesi kendine gelsin diye, gelsin de kendisine olumlu bir cevap versin diye kanadını kaldırıp garsona seslenmiş:
- Bize iki çay, benimki büyük olsun, bol talaşlı olsun!
Annesi ne diyeceğini düşünürken, Vuk kaygılı gözlerle onu izliyor, öte yandan hüp hüp çayını içiyormuş. Dakikalar geçtikçe sessizlik uzuyor, Vuk annesinin olumsuz karar vereceğinden korkuyordu. Araya girmesi gerekti:
- Anne yaa, okula gidiyim gidiyim gidiyim gidiyim!
Vuk 10’dan yukarı saymayı, çarpım tablosunu bilmeyi ve yazmayı öğrenmeyi o kadar arzuluyordu ki, ana yüreği işte, ona hayır diyemedi:
- Hadi Git Git Gidaaaaaaaak!
Annesinden olur alan Vuk, biraz mutluluktan biraz da kanat çırptığından havalara uçmuş ve çay ocağını toza dumana katmış!
Müşteriler rahatsız olmuş haliyle ve homurdanmaya başlamışlar.
Garson gelip, Vuk’u uyarmış:
- Sizden para falan istemiyoruz, hemen burayı terk edin lütfen!
Vuk, hayır demiş, kul hakkı diye bir şey var!
Önce çay paralarını ödemiş, sonra da herkesin işiteceği şekilde mahcubiyetini bildirmiş, özür dilemiş, ‘Millet, hakkınızı helal edin!’ demiş.
Okula yazılacağına sevinirken, tavukların toplum nezdindeki saygınlığını zedelediği için de üzülüyormuş!
Günler kaçmış, günler günleri kovalamış ve sonunda yakalamış; o büyük gün gelmiş: Okullar Açılmış!
Hayvanlar âleminin gurur kaynağı, devrimci dervişlerin yolunun yolcusu kahramanımız Vuk Gıtgıt, sırtındaki çantada bütün bir yılın ders kitapları + defterleri + gönye + 1 kutu Monami küçük pastel boya + 1 kutu kuru renkli kalem + kalemtraş + kalem kutusu + çıtçıtsız kalem + delgeç + 1 rulo elişi kağıdı + içinde 3 tane sallama çay, 18 tane elmalı pasta ve BİM poşetine sarılı çatal bulunan bir beslenme çantası + Yeni Başlayanlar İçin Resimli Desenli İlkokul 1 Kitabı + Diş Fırçası + kendisine hediye edilmiş bir Küçük Prens kitabı + Tasfiye Dergisi Hayvanlar Özel Sayısı + İsmet Özel’in Erbain kitabı + Ali Şeriati’nin Yalnızlık Sözleri 2 kitabı + Gariplerin Kitabı + Kucaklaşmanın Kitabı + Yeraltından Notlar + Kur’an Mesajı + Alıntılar Defteri + püsküllü bir yeşil ayraç ile geldiği 1-C sınıfında, en arka sıradaki yerini almış!
Hadi hayırlısı!