yazmanın eşiği

İnsan, olmaya gittiği için yazmaya haddi olmayarak başlar. Gibi geliyor bana. Öte yandan ben gidiyorum Gibi’ye. Karşılaşıyoruz bir yerde, varsa dahası, kucaklaşıyoruz. Hasretlik, giderilir şey mi sanki! İnsanız, burası dünya.

Geleni mi yazar insan geçeni mi, bilemedim. Öyle bir demleniyor ki kaderim, sonra’dan çok önce’ye giderim. Ömrüm derim, giderlerimi karşılasa ya.

Yazmak hiç değilse kendine bağlanmaktır canlı yayında. Program her zaman iyi olacak diye bir şey yok ama!