sancı ve şehir
Yazar : Hümeyra Özdemir | May 21, 2011 | Şiir | 3 Yorum Etiket:
gökyüzü delindi, tütsüler kaldı elimde
sadece sana vermek istediğim bir sır var.
usulca yaklaşıp gözbebeklerine
bulutları kapatacağım küskünlüklerine
bir şehir bu kadar mı korkutur insanı.
bu kadar mı sancır bir şehir içimde.
ister ikindisi olsun, isterse akşamı.
Hümeyra. kardeşim.. başlangıcını sevdim, devamını merak ettiren nitelikte bir şiir.
seni kırmadan bir iki şey söylemek isterim: diyorum ki eğer
sürekli kullanılan klasik şiir kelimelerini birazcık terk edersen ‘sen’ ortaya çıkacaksın.. ben özellikle ‘sen’i görmeyi bekliyorum kardeşim.. aradaki kelimeleri çıkart, kendini görünür kıl!
kimisi için iyi şair olmak; farklı şairleri okumaktan geçer, kimisi için ise farklı hayatları.
Sen, seni ‘sen’ yapan hissi bulmalısın! O hiss ki yüreğine baskı yapacak kuvvette olmalı.. belki başın ağrımalı, belki kalbin, belki de miden ağrır, fiziksel değil bu! şiir bir sancı buldu mu, çıkışır.. şiir seni buldu mu tutunur.. şiirse şiirdir..
bazen şiir, devrik cümlelerin nizamıdır. bazen şiir, yetim kelimelerin başını merhametle okşamaktır. bazen şiir, ağlamaktır canın çıkasıya.
bazı şiirler, güldürürken öldürür, düşünmene fırsat vermez!
bazı şiirler, kafanı kırar sonra sarıp sarmalar abiymişçesine.
Bazı şiirler, Peygamber’i bile etkiler..
selamlar önder peygamberlere ve sana olsun kardeşim..
Nebiye abla ne kırılması :) bilakis ben zaten sizden gelecek yorumlarla kendimi geliştireceğime inanıyorum.
bu yazdıkların gerçekten çok güzel, ve kendine getirici..
çok teşekkür ederim bu şiir gibi üslubundan ötürü:)
ufak bir itiraf mı desem, hani “belki başın ağrır, belki kalbin, belki miden ağrır” demişsin ya,uzun zamandır başımı ağrıtan, kalbimi acıtan ve gerçekten sancıyan şiirlerimin klavye ile arası yok..onlar bir defterin içinde gözyaşının kabarttığı sayfalarda yazılı..ve ben ona yazdıklarımı sonra bir daha okuyamıyorum..çünkü o acılarımı, sancılarımı hatırlamak istemiyorum.evet şiir bir sancıdır. o zaman bunu çok iyi hissediyorum.
ben burada yeni yazı paylaşırken de kategorisini şiir seçerken utanıyorum..kendimi yalancı gibi hissediyorum. benim şiirim bu değil diyorum.şiir bu değil..hele sizlerinkini okuyunca eklerken diyorum ki eklediğim bu güzel şiirlerin üstüne gelecek ve büyüyü bozacak.
daha çook oturmam lazım bu sıralarda bana tatil yok:)
teşekkür ve sevgi ile..
virgül konulmadığında anlam belirsizliği oluyor tabi:)
sonlara doğru yazan bir cümlenin virgüllü ve biraz daha uzun hali şu ki;
‘sizlerinkini okuduktan sonra bir şeyler eklerken diyorum ki benim eklediğim”,” bu yazılan güzel şiirlerin üstüne gelecek ve büyüyü bozacak.’
:)