man
hediye
hediye2
hediye3
hediye4
hediye5
hediye6
hediye7
hediye8
hediye9
hediye10
hediye12
hediye11
hanzala

Ay: Aralık, 2010

süt

gittim küçük bir ben çocuk masumiyetiyle
bismillah gibi başladım yerimi yadırgamadım
sordum bir ben vardım yarası katreye dönen
buluştum şahdamarıyla aklımın

kanırtmak için isyanları başımı tasvirlere yasladım
koştum durdum bilsen çıkmaz sokaklara dîvane
sessiz çığlıklarımı bandım süte

anladım, bu benim dünyayla ilk çarpışmam
almadılar beni henüz küçüğüm diye kapıdan

oturdum incecik bir şiir yazdım
bunu hüzün almasın
ağlamasın sözlerim varsın çıkmasın yazgım

seviyorum susmayı hemen şuracıkta
bir de kalmayı diyorum
uyanmak böyle güzel

Sanki: gidiyorum

Dünya; yuvarlak ve kaypak.

Düzenini dağıtmak dürtüsü

Kaynaşıyor beynimde

-

Sanki: gidiyorum

Ağıtlar önüm sıra

Bekliyor dilimde.

-

Devrim: bir hayal

Düşününce duracak gibi

Yaş-lanmak gözümde.

-

Sanki: gidiyorum

Kahkaha salıverecek

Dönüşüm, içimde.

-

Dava: mahkeme işi değil

Yumruklarım semadan ırak

Mağlubiyet, benimle.

-

Sanki: gidiyorum

Uçuşan kelimelerimin yuvası

Berrak, sevgimle.

-

simge

Iyyyyy…. İçim titriyor. Hava çok soğuk. Benim bu havada dışarıda ne işim var. Daha yumuşak havalarda eşlik etmek için daha uygunum. Ve hatta kesinlikle öyle olmalı…

Sonunda girdik içeri. Burada olmak çok güzel, sıcaklık fena değil. Dışarısı daha hareketli, ama burası benim için daha uygun. Zaten şimdi bırakıp gidecek beni. Belki biraz daha kalır, ısıtırız birbirimizi. Ama vakit geldi. Kaprisin anlamı yok. Gidecek işte. Gitti. Bir süreliğine de olsa bu merdivenlerin başına terketti beni. Diğerleri ile kaldım. Çok uzağa gitmemesiyle de yetinebilirim. Sesi hep kulağımda çünkü. Onun kahkahalarına ben de katılabiliyorum.

***

Ufff, yine o gözler.

-heyy, ne istiyorsun benden…

Yani ne buluyor anlamıyorum. Sanki buraya gelmemi bekliyor hergün. Arıyor ve beni görünce abuk bir gülümseme beliriyor yüzünde. Gelip benimle anlamsız, şımarık konuşmalar yapıyor. Hissediyorum, üzerime basmak istiyor her seferinde. İz bırakmak istiyor.

Derdinin benimle olmadığını tahmin ediyorum. Bana bakıyor her seferinde. Çünkü ondan bir parça görüyor bende. Benimle bırakıyor ayak izlerini. Bu sebeple bir çift gri ayakkabıya yakın olmak daha kolay ve dayanılabilir oluyor…

HUZUR KIRINTILARI

Bir yaz günüydü
Uçurtmam süzülüyordu gökyüzünde
Bırakmıştı peşini rüzgar
İpler kenetlenmiş elimizde
Susuyordum
Kuşlar kanat çırpmıyordu artık yükseklerde
Ellerim boş şimdi
Uçurtmam ise ötelerde

17.12.2010 – düşün(ün)ce

Yasmin Levy eserleri eşliğinde
Ah Muhsin Ünlü şiirleri okumak gibi
hayat; bir yanı isyan, bir yanı acımak..

3 / 1123