Yaz(may)an iyi..

Yazar : Mustafa Atalay | Kas 29, 2010 | Deneme, Eleştiri | 0 Yorum Etiket: "birilerinin özgürlüğü beni tutsaklaştırıyor",

“Yazarken, hayatta olmadığım kadar özgürüm. “Gerçek” olanın yükünden kurtulmuş bir halde özgürüm. Yazı hiçbir sınır tanımıyor çünkü.”Filiz ÖZDEM

Yazı yazmak yukarıdaki cümleyi yazmak kadar basit olmasa gerek. Özgürleşmek kelimesinin kökü olan ‘öz’ünü ortaya koyan için ağır bir yük hatta.. Özünü feda etmedikçe özgürleşemeyeceğini bilen için ise bir imtihan.. Gerçek olanın verdiği dinmez bir  ıstırabın gölgesi  altında özgürlük.. İşte insanı rahatlatan aslında gerçeğin verdiği özgürlük ve sınırlılık..

Yazı yazan için hayat bir araç olmalıdır. Araçtan kopup amaca yönelen insan, nasıl olurda gerçeğin yükünden kurtulduğu yanlışına düşer?.. Sınırlılığını iliklerine kadar hissettiği alana dahil olmuş insan, nasıl olur da sınırsız olduğunu hisseder.. Hayy olandan ayrılıp nasıl hayali hakikatleştirir kurduğu bir ütopyada..

Yazarken ateşlenmeli,ürpermeli,titremeli insan.. Yüreğine yazdığı cümleleri kağıda dökerken kendini serbest sanmamalı. Hesabını vereceği her zerrenin ağırlığı altına tâ yüreğinde giriveren insan, nasıl olur da kendisini başıboş sanma yanılgısına düşerek yazabilir.  Kendisi yazmadan kendisinin her an yazıldığını bilen insan, hiç mi terlemez yazarken..

Yazmak ve yazan.. Fail hareketlensin, harfler saçılsın etrafa.. Baş ve son karışsın bir kelimede ve üzeri örtülen cümlelere yelken açılsın, Müddessirce..:

Ey kalbinin derinliklerinde kelimelere anlam yükleyen ve onlara bürünmüş olan yaz(may)an iyi ,

Kalk ve yaz..

Sonra tekrardan “Yaz”, bu kez seni ve kelimeleri Yaratanı “an”arak, hatırlayarak..

Ama “az” da olsa “yan”dıktan sonra başla bu işe, kelimelerini ve yüreğini temizle her şeyden önce..

Sonra “Ya” Allah de ve “naz”lanma, dök artık cümlelerini, dökül, korkma..

Sonra  tarifsizce kaybetmemek adına, O’ndan aldığın ışığı “zan”na konu etmeden “ay” gibi yansıt ışıksız gönüllere..

Ey yazan iyi, tüm cümleler birleşse yeter mi gücü Bir ve Tek olanın söylediğine.. O zaman kendini serbest hissetme yazarken..

Ve artık yazdıklarını çok görme ve sabret O’nun adına/için..

Umutsuzluğa düşme..Beynini kemiren düşünceleri sıralamanın tam zamanı şimdi, topla heybeni ve O’nun için yaz yazabildiklerini..  Yazarken bir şeyler yaptım havasına girme.. Yazmak yazdıran olmadan olmaz.. Sen ki yazmazsın yazarsın, yazarsın yazmazsın.. Onun için sabret, her şey O’na değil mi?

Ve son olarak unutma, sen başıboş değilsin ve hiçbir zaman kendini sınırsız hissedemezsin.. Bugün yok olacak şeyler yazıyor olabilirsin, ama unutma ki yok olmayacak şekilde yazdıklarınla birlikte yazılıyorsun.. Onun için adayıver kelimelerini/kendini kağıtlara..