HEP ÇOCUK KALMAK MI? VARIM!

Yazar : {Yazili Kagidi} | Eyl 21, 2010 | Tıfıl Yaramazlar, Yaramaz Otobiyografiler | 0 Yorum Etiket: Esra Keskin,

1984 doğumlu. Doğum gününün yılın son ayının son günlerine rastlamasından ötürü arkadaşları onu 85’li olarak kabul eder.Kendisi bu durumdan oldukça hoşnutturJ

Sakin bir çocukluk geçiren Esra’ya annesinin deyimiyle ‘arada bir gelirler’. Neyin geldiği belli olmayan bu anlarda Esra ,oradan oraya çığlıklar eşliğinde koşturur, annesine zor dakikalar yaşatır. Genelde söz dinleyen uslu çocuk Esra ileride ailesine bu günleri aratacaktır.

Çocukken babasının aldığı lahana bebeği görünce apartmanı çığlıklarıyla nasıl inlettiğini hatırladıkça mutlu olur hala.

Hayatını üniversite dönemine kadar gaflet içerisinde geçiren Esra’nın hayata bakışı Bilgi’ye adım atmasıyla değişir…Doğup büyüdüğü yer olarak nitelendirdiği Bilgi’de çok değerli insanlar tanımış, güzel dostluklar kurmuş, pek çok şey öğrenmiştir.

Üniversite yıllarında idealist olan Esra’nın en büyük hayali klinik psikolog olmaktı. Lakin çok geçmeden, hayallerini ürkek bir çocuk tavrıyla bir kenara koyup, kendini hayatın kollarına bırakmıştır.

Mezun olduktan sonra bir yıl bir dernekte, bir yıl da dershanede çalıştıktan sonra, iş temposuna yenik düşerek işsizliği ve daha da önemlisi ev hanımlığını tecrübe etmiştir.

Artık kendisine daha çok vakit ayırabileceğini düşünen Esra, günlerden bir gün Ali Ural ile şiir ve yazı atölyesinden haberdar olur. O güne kadar- bırakın şiiri, öyküyü- günlük bile tutmamış olan Esra’nın dikkatini çeker bu kurs. En azından okumalarımı ilerletirim düşüncesiyle kursa kaydını yaptırır. Esra’nın edebiyatla tanışması-lisedeki edebiyat dersini saymıyorum- bu şekilde olur.

Dört mısradan oluşan ilk şiirini, değerli hocası okuduktan sonra yorumu ‘bu şiir değil’ şeklinde olmuşturJ

Hocasından aldığı eleştiriler karşısında yılmadan yazan Esra, yazmanın iyileştirici etkisini bu süreçte öğrenir.

Beş aylık bir süre sonunda, hayatına anlamlı bir uğraş kazandıran Esra mutludur…

Kurs bittikten sonra yazma motivasyonunu kaybeden Esra, eline kalem alamaz olur, umutsuzluğa düşer. Kısa bir süre sonra alıntılar mektebi ile tanışır ve yazma macerasına kaldığı yerden devam eder.

En sevdiği yazar-aynı zamanda bütün kitaplarını okuduğu tek yazar- Mustafa Ulusoy’dur.

Şu sıralar kafası oldukça karışık olan Esra-her zaman karışıktır kafası- okuyarak, yazarak, dua ederek teselli olmaktadır. Sıkıntılı bir zamanında danıştığı bir büyüğünün inşirah verici şu sözünü de sık sık hatırlamaktadır. “Oğlak burcu kadınları otuz yaşına kadar, hayatta ne yapacaklarına bir türlü karar veremezler” J

Hayat teselliden başka nedir ki…