Ay: Nisan, 2010
akıl oyunu
soluklanmış ninnilerle büyütüp yavrusunu
süte kanmış benliğiyle sarmalarken kundağını
anne olmak, kifayet-i kat’idir
modern aklın kalemiyle karalanmış kadın/lığ/ı
avuçlarında buruşturup
çöp potasında öğütmeye
muallâk..
kuşatılmış hayatlarda gebe sancılar
resmime bir fırça da sen darbele
ismimi hecele, çağır sevdayı
fıtratıma teğet konsun muallâk
uzuvlarımdan kan akıyor günün
peşi sıra gelmesen ölürüm
hayalin dokunsun hücrelerime
damarlarımda yitik bakışlar
dolunaya kanıyor tebessüm
trenler çarpıyor rüyalara
gözlerinde kopuyor sahneler
fırtına tutuyor verandamı
rüzgârı çağıldıyor içime
sancılar zapt eyledi beni
kopuk bir düzende dünya
bağlıyor senden bana düşler
dert kokuyor çarpık gülüşler
ve dahi kandırılıyorum!
tut ışığını, göster çıkışı
yoksa bilinçli olacak kayboluş
olayım biriktirdiğim savaşla
vuslatıma sürünsün gözyaşları
çembere çakılmış çiviler dönüyor
ısırılmış bileklerimde sen çabası
ceninden toslamış günah salkımı
kulluğa sınanmış insan yokusu
minberimde eskimiş telâşeler
varlığında bulduğum öz sancısı
ana kucağı, baba ocağı
hepsi sende buluşuyor işte
sende işlendi zihnime
yutulmuş bir aşk safhası
nirengisi kaybolan alanlara
göm içimdeki susuzluğu
tesiri yok gidişlerin birbirine
ters düşen anlamsız sevişlerin
tahakküm kelepçelerini dayamış
bekler bir nebze hata payını
bu çarpım hesaplara sığmaz sevgilim
sen çal içimdeki şarkıyı
savurduğun bir masal bulutu
kaplasın zihnimin sensizliğini
kaplasın zindanını insanın
meşaleler yok etsin yeis kalelerini
rıhtımına çekilmiş bir gemi gibi
beklemekteyim dalgaların yaşamını
yükselip alçalmakta çığlığım
kucağımda topladığım hayal kırıntıları
kesilmiş bir bilet var önümde şimdi
ya seferi kaldır ya da götür beni
buğulanmış bir umut saklar içinde
her daim sancınla yanan bu kulun sesi..
adı inanmak: olan şiir
yağmur yazmak yaşamak
yalnızlık kelimeleri
üst üste koyulsa hayata
dokunan şiir olur insan
verimli toprak olur inan
insan ki sesi düş erse
inan ki olur!
musab bin umeyr
De-Re-Ne*
ben icbar edilince
fıtratımdan sürüldüm
lat menat müfredat
ve torna vida kışla
ben idrak edilince
Rahman Rahim
Allah Adına lâ
ve kellâ
* Mukavemet adı verilen harf ve semboller























