man
hediye
hediye2
hediye3
hediye4
hediye5
hediye6
hediye7
hediye8
hediye9
hediye10
hediye12
hediye11
hanzala

Ay: Nisan, 2010

akıl oyunu

soluklanmış ninnilerle büyütüp yavrusunu
süte kanmış benliğiyle sarmalarken kundağını
anne olmak, kifayet-i kat’idir
modern aklın kalemiyle karalanmış kadın/lığ/ı
avuçlarında buruşturup
çöp potasında öğütmeye

muallâk..

kuşatılmış hayatlarda gebe sancılar
resmime bir fırça da sen darbele
ismimi hecele, çağır sevdayı
fıtratıma teğet konsun muallâk

uzuvlarımdan kan akıyor günün
peşi sıra gelmesen ölürüm
hayalin dokunsun hücrelerime
damarlarımda yitik bakışlar

dolunaya kanıyor tebessüm
trenler çarpıyor rüyalara
gözlerinde kopuyor sahneler
fırtına tutuyor verandamı

rüzgârı çağıldıyor içime
sancılar zapt eyledi beni
kopuk bir düzende dünya
bağlıyor senden bana düşler

dert kokuyor çarpık gülüşler
ve dahi kandırılıyorum!
tut ışığını, göster çıkışı
yoksa bilinçli olacak kayboluş

olayım biriktirdiğim savaşla
vuslatıma sürünsün gözyaşları
çembere çakılmış çiviler dönüyor
ısırılmış bileklerimde sen çabası

ceninden toslamış günah salkımı
kulluğa sınanmış insan yokusu
minberimde eskimiş telâşeler
varlığında bulduğum öz sancısı

ana kucağı, baba ocağı
hepsi sende buluşuyor işte
sende işlendi zihnime
yutulmuş bir aşk safhası

nirengisi kaybolan alanlara
göm içimdeki susuzluğu
tesiri yok gidişlerin birbirine
ters düşen anlamsız sevişlerin

tahakküm kelepçelerini dayamış
bekler bir nebze hata payını
bu çarpım hesaplara sığmaz sevgilim
sen çal içimdeki şarkıyı

savurduğun bir masal bulutu
kaplasın zihnimin sensizliğini
kaplasın zindanını insanın
meşaleler yok etsin yeis kalelerini

rıhtımına çekilmiş bir gemi gibi
beklemekteyim dalgaların yaşamını
yükselip alçalmakta çığlığım
kucağımda topladığım hayal kırıntıları

kesilmiş bir bilet var önümde şimdi
ya seferi kaldır ya da götür beni
buğulanmış bir umut saklar içinde
her daim sancınla yanan bu kulun sesi..

adı inanmak: olan şiir

yağmur yazmak yaşamak
yalnızlık kelimeleri
üst üste koyulsa hayata
dokunan şiir olur insan
verimli toprak olur inan

insan ki sesi düş erse
inan ki olur!

musab bin umeyr

De-Re-Ne*

ben icbar edilince
fıtratımdan sürüldüm
lat menat müfredat
ve torna vida kışla

ben idrak edilince
Rahman Rahim
Allah Adına lâ
ve kellâ

* Mukavemet adı verilen harf ve semboller

tevbe..

bir’ime bin kattı da hülâsa
gayrı unutamam
g/özümden kan damlasa
Hakk’ı avutamam

7 / 11234...Son »